Geen nieuwe loonbetalingsverplichting bij uitval uit passende arbeid
Een zieke werknemer heeft op grond van de wet in beginsel recht op doorbetaling van (minimaal 70% van) het loon gedurende een periode van maximaal 104 weken. Gedurende deze periode moet de werkgever de re-integratie van zijn werknemer binnen het eigen bedrijf of bij een andere werkgever bevorderen. Wanneer de werknemer als gevolg van de re-integratie andere (passende) werkzaamheden is gaan verrichten en hij na afloop van deze 104 weken opnieuw door ziekte uitvalt, dan is de werkgever niet gehouden opnieuw het loon door te betalen, zo oordeelde de Hoge Raad op 30 september 2011 (LJN: BQ8134).Met deze uitspraak heeft de Hoge Raad een einde gemaakt aan de verdeeldheid die in de lagere rechtspraak bestond over dit onderwerp, met name in die situaties waarbij er geen nieuwe arbeidsovereenkomst was gesloten voor de nieuwe passende arbeid. Wanneer er namelijk wel een nieuwe arbeidsovereenkomst wordt gesloten voor de passende arbeid, dan is deze passende arbeid de nieuw overeengekomen (bedongen) arbeid geworden. Wanneer de werknemer dan opnieuw uitvalt, dan bestaat er bij ziekte (opnieuw) gedurende 104 weken recht op loonbetaling. Om die reden kozen werkgevers er vaak voor geen nieuwe arbeidsovereenkomst te sluiten. In de lagere rechtspraak werd echter veelal aangenomen dat wanneer de werknemer gedurende zekere tijd de passende arbeid had verricht, deze arbeid stilzwijgend de nieuw bedongen arbeid was geworden en dus bij het opnieuw uitvallen wegens ziekte, een nieuwe loonbetalingsverplichting ontstond. Ten onrechte dus, zo meent de Hoge Raad.
De Hoge Raad heeft erkend dat dit voor de werknemer ongunstig kan uitvallen omdat de werknemer ook niet op een uitkering van het UWV kan terugvallen, maar wijst erop dat dit een zaak is van de wetgever.
Heeft u vragen over dit onderwerp? Neem dan contact op met één van de arbeidsjuristen van Legal at Work.